Filmski, televizijski i teatarski glumac penziju je stekao kao profesor njemačkog i francuskog jezika. Preminuo je 5. novembra 2003. godine.
Muzaferija je ostvario više od šezdeset uloga u filmu i televiziji.
Počeci njegovog glumačkog rada sežu još u gimnazijske dane kada je radio kao "šaptač". Kasnije se opredijelio za režiju i režirao oko osamdeset pozorišnih komada u Amaterskom pozorištu Visoko.
Prvu nagradu dobio je na Prvom festivalu amaterskih pozorišta BiH u Travniku, i to za režiju predstave Dnevnik Ane Frank. Nakon toga seli se u Travnik gdje je preuzeo tamošnje Amatersko pozorište.
U februaru 1961. godine ostvario je prvu filmsku ulogu u filmu Veljka Bulajića Uzavreli grad, gdje je imao epizodnu ulogu. Za ulogu u tom filmu nagrađen je specijalnom nagradom na festivalu u Puli.
Njegova glumačka karijera pretežno je protekla u epizodnim ulogama, ali one su ostavljale dublji trag negoli neke glavne uloge.
Igrao je uglavnom rustične likove plemenite naravi, a posebno su se isticale nagrađivani filmovi Praznik (1967) Đorđa Kadijevića i Mali vojnici (1968) Bate Čengića.
Za ulogu podvornika u filmu Stanica običnih vozova Nenada Dizdarevića dobio je 1990. Zlatnu arenu na Pulskom festivalu.
Posebno značajnu ulogu ostvario je u TV-drami Jagoš i Uglješa Bate Čangića, a najdraže su mu uloge bile u filmovima Žena s krajolikom Ivice Matića i Ovo malo duše Ademira Kenovića.
Izvor: radiosarajevo.ba
