Nekoliko dana prije izbora, Branka Kusmuk i RTRS, su u emisiji „Pečat“ 11. minuta posvetili liku i djelu Milade Šukalo, članici Partije demokratskog progresa, kandidatkinji za odbornika u Skupštini grada i bliskoj saradnici aktuelnog gradonačelnika Banjaluke Draška Stanivukovića.
U tom prilogu iznesena je zabrinutost za političke namjere gospođe Šukalo s obzirom na članstvo u Stranci za BiH, ali najbolje da vam sve to citiram.
„Ne tako davno vatreno je slijedila radikalnu, nacionalističku i stranačku politiku ukidanja Republike Srpske, a sada bi da vedri i oblači u upravi najvećeg grada Republike Srpske. Njeni neposredni preci u posljednjem ratu bili su pripadnici tzv. Armije BiH, koja je nad srpskim narodom činila jezive zločine u Konjicu. Savjetnik, šef gradskog odsjeka, zamjenik šefa Gradskog štaba za vanredne situacije, zamalo i gradonačelnikov zamjenik – zvanično, a ne samo praktično. Sve je to Milada Šukalo, djevojački Buturović, rođena Konjičanka. Da li je uvidjela svoje ideološke greške ili je, ipak, uz pomoć zaštitnika, saradnika i partijskog kolege gradonačelnika Banjaluke Draška Stanivukovića samo neuspješno pokušala da prikrije vlastitu biografiju u sadašnjosti.“
Svaki pošten Srbin se zabrine nakon ovakvih riječi i zapita, šta se iza brda valja?
Tek ćemo se uvjeriti u namjere Milade Šukalo, ali neki dan ugledah prizor od kojeg mi se „zaledila“ krv u žilama.
Nakon poslednjeg ročišta, gdje se sudi Miloradu Dodiku, dok on drži konferenciju za medije u pozadini stoje advokati Nobilo, Petronijević i Bubić. Tu su i stranačka ekipa Željka Cvijnović i Radovan Višković, a skroz desno sa njima stoji i Dževad Galijašević, „ekspert za terorizam“.
Koja je funkcija Dževada Galijaševića u ovom suđenju nemam pojma, ali se nadam da nije u timu za odbranu, jer ako jeste Dodik je najebo.
Problem je mnogo ozbiljniji.
Džavad Galijašević koji stoji sa prvim safom SNSD-a i Republike Srpske je onomad bio član iste stranke kao i Milada Šukalo, Stranke za BiH koja je, kako Kusmukova kaže, „slijedila radikalnu, nacionalističku i stranačku politiku ukidanja Republike Srpske“.
I ne samo da je bio član nego je bio njihov visoki funkcioner na lokalnom nivou, tačnije u Maglaju. Možete li da zamislite koliko je on morao da mrzi Republiku Srpsku da bi postao faca u toj stranci, mnogo više od Milade Šukalo.
Dodamo li tome i Galijaševićev ratni put, postavlja se pitanje koliko je bezbjedan predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik, a koliko Republika Srpska?
Apelujem na ekipu iz „Pečata“ Kusmuk, Veletić i ostali, da se pozabave istraživačkim novinarstvom i kažu nam da li je Galijašević opasan ili ne?
Preuzeto sa blogger.ba
