To
su komičar Bepe Grilo, milijarder sa prvostepenom presudom za utaju
poreza Silvio Berluskoni, ljevičarski politički apartčik koji se ne
razumije u ekonomiju Pjer Luiđi Berzani i konzervativni profesor ekonomije
koji se ne razumije u politiku i dosadašnji premijer Mario Monti.
Prema
najnovijim anketama, u vođstvu je Berzanijeva koalicija sa oko 35
odsto, zatim slijedi Berluskonijeva koalicija desnog centra sa 28
procenata, Grilov Pokret pet zvjezdica sa 18 i Montijeva grupacija sa oko
15 odsto podrške.
Prema italijanskom zakonu, ona stranka koja
pobijedi, dobija kao izborni dar u poslaničkom domu dodatne mandate tako
da može da ima većinu od 54 odsto svih glasova što znači da bi Berzani
mogao da osvoji veliku većinu u donjem domu.
U Senatu, gornjem
domu italijanskog parlamenta, međutim, ova većina će mu vjerovatno ostati
uskraćena. Možda bi zajedno sa Mariom Montijem, sadašnjim premijerom i
šefom koalicije centra mogao da ima većinu, ali to sigurno ne bi bila
stabilna većina.
Lider partije Naroda slobode Silvio Berluskoni
je prije izborne kampanje bio otpisan političar ali je u međuvremenu,
zahvaljujući uspješnim medijskim nastupima, politički vaskrsao.
Iako
opterećen prvostepenom presudom zbog utaje poreza i optužbama za
plaćanje seksualnih usluga maloljetnice kao i zloupotrebu položaja, bivši
premijer je gotovo potpuno uspio da nadoknati zaostatak za Berzanijem.
Ovaj
medijski magnat kritikuje kurs štednje sadašnje vlade , kao i evropski
fiskalni paket, a izjavama da Italija može da preživi izvan evrozone
izaziva glavobolju evropskih zvaničnika.
Bepe Grilo, komičar,
voditelj, glumac, a sada i političar sa svojim populističkim Pokretom
pet zvezdica pomrsio je konce etabliranim italijanskim strankama. Tokom
kampanje nije se pojavljivao na televiziji, ali je koristio blogove,
Tviter i Fejsbuk i tako dopro do mladih ljudi.
Sudeći po anketama
Grilo bi mogao da osvoji treće mjesto iza Silvija Berluskonija i Pjera
Luiđi Berzanija koji je u vođstvu što znači da će Italija dobiti znatno
veću antievropsku koaliciju u parlamentu.
Negde u centru, između
svih ovih opcija nalazi se aktuelni premijer Mario Monti, Berluskonijeva
suprotnost, tehnokrata koji se bolje osjeća među evropskim prijateljima u
Davosu ili Briselu, nego u italijanskoj političkoj močvari.
Monti je
preuzeo vladu krajem 2011. godine kao tehnokrata, a sada se preobratio u
političara, što je, međutim, očigledno bio pogrešan potez i procjena.
Analitičari
smatraju da bi bolje bilo da Italija dobije jaku vladu i podijeljenu
opoziciju – umjesto obrnuto. Berluskonijeva pobjeda bi sigirno bila šok,
ne samo za njemačku kancelarku, ali ni to ne bi bio najnepoželjnija
varijanta.
Najgori mogući scenario bi bila politička nestabilnost,
trajna ekonomska kriza povezana sa sumnjama u želju i sposobnost Italije
da ostane u evrozoni, što je, prema ocjenama njemačkih medija,
najvjerovatniji ishod izbora u Italiji.
(Tanjug/Frontal)
