izvor: dnevnik.hr
U nekoliko navrata stvar su spasile individualne odluke i to često kao rezultat neposlušnosti što se tiče protokola i političkih smjernica.
Uprkos popularoj slici da između Moskve i Vašingtona postoji direktna telefonska “vruća linija”, incidenti otkrivaju da oni koji posjeduju nuklearno oružje ne vjeruju protivniku i oslanjaju se na podatke koje daju sistemi skloni greškama i lošim procjenama.
Čovječanstvo je do sada 13 puta bilo na rubu nuklearne katastrofe, navode mediji. Radi se incidentima koji su svijet doveli na rub nestanka, ali je on u posljednji čas, ili pukom srećom, izbjegnut.
Uz poznatu kubanski krizu šezdesetih godina prošlog vijeka i postavljanje sovjetskih raketa, što je skoro dovelo do rata između SAD i SSSR-a, napeto je bilo i u još nekim slučajevima.
Katastrofa je izbjegnuta 25.septembra 1983. godine. Radilo se o slučaju poznatom kao “Serpuhov-15”. Sitem ranog upozoravanja SSSR-a otkrio je dolazeći nuklearni napad iz SAD.
Dežurni operativac Stanislav Petrov, koji je na sovjetskoj strani rukovodio taj dan nad nuklearnim odgovorom SSSR-a, rizikovao je, uvjeren da se radi o kompjuterskom problemu, i nije slučaj prijavio pretpostavljenima. Petrov je poslije priznao da jednostavno nije mogao za zamisli da se bliži kraj svijeta.
Znao je, ako obavijesti nadležne, dobiće naređenje da se aktiviraju ruske rakete. Zato je zažmirio kada je ekran pokazao da američke rakete padaju na SSSR. Ali, ništa se nije desilo, jer se, kako je i mislio, radilo o tehničkom problemu.
Događaj poznat kao “crna subota” odigrao se 27. oktobra 1962.godine. Ratna mornarica SAD upozorila je SSSR da ima vojne vježbe, ali poruka nije stigla do Moskve. Komandant sovjetskog ratnog broda naredio je napad, ali ga je u posljednji čas odgovorio drugi komandir.
Poznat je i “slučaj Norad” od 9. novembra 1979. godine. Neispravni kompjuterski čip pokazivao da čak 2.000 nuklearnih glava iz SSSR-a leti prema SAD! Kvar je uočen u posljednji čas.
Dana 25. januara 1995. godine Norvežanin Kolbjron Adolfsen odobrio je lansiranje “Blek Brant” rakete u sklopu izučavanje polarne svjetlosti. Kremlj je o tome obavješten, ali ne i vojni zvaničnici Rusije.
Ruski vojni vrh je odmah izvjestio tadašnjeg predsjednika Borisa Јeljcina, ali on nije vjerovao da bi SAD napale Rusiju nuklearnim glavama i nije naredio odmazdu.
Svijet je još nekoliko puta bio u nukleranoj opasnosti.
Poznati su slučajevi “Operacija Anadyr” iz 1966., zatim slučaj britanske nuklearne snage tokom kubanske krize, pa u oktobru 1973. tokom arapsko-izraelskog rata…
Tu je i slučaj od 18. do 21. avgusta 1990. kada je u SSSR-u došlo do državnog udara i pokušaja smjene Gorbačova.
Poznat je i slučaj iz maja i juna 1999. godine i kriza između Indije i Pakistana oko Kargila…
Prema nekima, svijet zbog tog manjka komunikacije između Rusije i SAD, nikad nije bio bliži nuklearnom ratu.
