Ostalih univerziteta u regionu, uključujući i nekada prestižni Zagrebački, a kamoli univerziteta u BiH koji su na samom evropskom dnu, nema ni u povoju. Beogradski univerzitet je prvi u regionu, i nalazi se između 300 i 400 najboljih, dok je Ljubljanski između 400 i 500 najboljih.
I ove godine, očekivano, najbolje su plasirani američki univerziteti, kojih je na listi 500 najboljih čak 146. Iza Amerike su Nijemci sa 39 univerziteta, Britanci sa 38, Kinezi sa 32, Kanađani, Italijani i Francuzi sa po 21, te Australijanci i Japanci sa po 19 univerziteta. Od ostalih velikih zemalja na listi su još Brazil sa šest univerziteta, Rusija sa dva i Indija sa samo jednim univerzitetom među prvih 500.
Prvi na listi je Harvard, pa Stenford, MIT, Berkli, a zatim britanski Kembridž.
Inače, Univerzitet Iao Tong s objavom liste počeo je 2003. godine s ciljem proučavanja kako se kineski univerziteti nose sa svjetskim univerzitetima, ali je lista zbog metodološkog pristupa i objektivnog rangiranja vrlo brzo širom svijeta prihvaćena kao stvar prestiža.
Za rangiranje se koristi šest objektivnih indikatora, koji uključuju broj dobijenih Nobelovih nagrada za nauku i priznanja u naučnom polju rada, zatim broj visokocitiranih naučnih radova, broj članaka objavljenih u magazinima "Science" i "Nature", zatim broj indeksiranih članaka, te odnos efikasnosti univerziteta u odnosu na broj studenata. Na listi je registrovano ukupno 1.200 univerziteta, a svake godine se na ažuriranoj listi objavljuje 500 najboljih. Prvih 100 se izlistava prema pojedinačnoj poziciji, a ostali u grupama po 100, odnosno grupa od 101. do 200, zatim od 201. do 300, i tako dalje.
Harvard, koji je prvi na listi, ima površinu od 20 kvadratnih kilometara, imovinu od 33 milijarde dolara i godišnje prihode od 4,2 milijarde dolara. Na njemu radi 2.400 naučnika, od čega su 47 dobitnici Nobelove nagrade.
Izvor: Nezavisne novine
