Na područje Slavonske Požege u julu 1942. dopremljeno je 155 vagona u kojima su se nalazili Srbi sa Kozare, istjerani iz svojih kuća.
I u Grubišnom Polju, na stočnoj pijaci ograđenoj bodljikavom žicom, bila je zarobljena nejač sa Kozare.
Iz koncentracionog logora smrti Јasenovac, kao ispomoć za likvidacije, došla je ustaška kaznena ekspedicija pod komadom Maksa Luburića, koja je odmah počela masakr nad nevinim Kozarčanima.
Selo Sloboština je spaljeno, a Luburić u svom izvještaju nije spomenuo civilne žrtve, već samo "62 partizana koji su strijeljani na osnovu ustaške odredbe".
Način ubistva i broj ubijenih tačno je utvrdila komisija Vrhovnog suda Hrvatske u drugoj polovini 1946. godine.
Mještani Sloboštine nakon rata su izvadili tijela iz bunara i sahranili ih izvan sela, uz put koji vodi do Velike.
Tu se nalazio spomenik žrtvama, koji je srušen eksplozivom tokom posljednjeg rata u Hrvatskoj.
Izvor: Srna
