Svi ograničeni ljudi liče jedni na druge, a svako je kultivisan na jedinstven način.
Ograničen čovjek nije nužno takav dejstvom slijepih sila prirode. Veliki broj ljudi kao da imaju potrebu da budu ograničeni. Takve granice postaju bezbjednosna izolacija, jedan zajednički prostor popunjen ljudima koji su ograničeni na sličan način. Tako uostalom i nastaju brojne banjalučke raje. Držiš se rajoformiranog stava, povlađuješ, ne iskačeš previše i eto.
Dok siroti desničari, teoretičari zavjera, genijalci opšte prakse, uglavnom znaju da nisu čitali knjige pa svoja ekskluzivna prava na istinu zasnivaju na natprirodnom osjećaju za duboku i maglovitu realnost ili na nebeskoj pravdi, ograničeni ljevičar upada u zamku samodopadljivosti, osjećanja da je superirorniji od krezavih, ruralnih, supismenih „tornjaka“.
Nekad je za takvo mišljenje dovoljno samo pisanje latinicom, ne idenje u bogomolje i preziranje nacionalista. I odmah ograničeni ljevičar umisli da je kvalitetnija osoba od okeana drugih. Prosto treba nebesa da pjevaju što postoji on takav širokouman na ovom čemernom dijelu planete.
Kao i svaki ograničenjak i ljevičarski primjerak hrani se stereotipima, bez naravno ikakve namjere da ih preispita, žmiri na tuđe argumente automatski optužujući za revizionizam i refabilitaciju fašizma, obezvrijeđuje druge, ističe sopstvenu vanzemaljsku mudrost…
Za uvod samo da ih pobrojim:
– Vjeronauka vraća djecu u srednji vijek te ih zaglupljuje
– Velikosrpska 150-godišnja krivica kao osnov za gotovo svaki sukob u regiji, od „Načertanija“, preko Memoranduma SANU, Slobinog govora na Gazimestanu…
– Juga kao super-sila i savršena država, bez nepravdi, sirotinje, kriminala…
– Republika Srpska nastala na genocidu i treba je ukinuti
– Neprestano spominjanje srpskih zločina („čišćenje sopstvenog dvorišta“)
– Izjednačavanje četnika i ustaša
– Neprihvatanje partizanskih zločina
– Rijetko spominjanje srpskih žrtava da se ne uvrijede drugovi, a pri spominjanju srpskih žrtava (za koje su Srbi uvijek u suštini krivi jer su započeli rat) obavezno spomenuti srpske zločine dok srpski zločini mogu stajati samostalno, pa čak i oni koji su rasvijetljeni i gdje su počinioci kažnjeni
– Labudova balada o nekakvoj građanskoj, nadnacionalnoj državi, koju je konačno sahranio rezultat Popisa gdje se 99,22% stanovništva izjasnilo nacionalno
– Bosanci i Hercegovci (koji na rezultatima Popisa biju ljute bitke sa Klingoncima, Štrumfovima, Papcima i ostalim nacionalno neizjašnjenim 0,78%) su žrtve velikosrpske i velikohrvatske agresije
– Pošteni Srbi su oni koji prolaze katarzu pa se doživotno kaju što su Srbi – što bi jedan lik rekao, autošovinizam je usvajanje tuđeg šovinizma
Eto nam desetak tema, pa šta Bog da i sreća junačka…
