Evo, prođe još jedan 9. januar koji se proslavlja u Republici Srpskoj kao njen „rođendan“, iako ga je Ustavni sud BiH još 2025. godine proglasio neustavnim i diskriminatornim.
Tih dana možemo čuti različite izjave domaćih političara koje najčešće nemaju veze s realnošću, ali to ne sprečava domaće medije da te izjave prenose, bez bilo kakvog kritičkog osvrta.
Elem, tako je neki dan ministar Helez izjavio „da je došlo vrijeme za ozbiljnu i argumentovanu raspravu na naučnom, stručnom, političkom i društvenom nivou o ukidanju entitetskog uređenja.“ Potom je dodao: „da Bosna i Hercegovina ima dovoljno kapaciteta za sve svoje građane te da bi, bez entitetskih podjela, mogla biti pravednija, uspješnija i stabilnija država.“
Razumijem ja da ministar Helez mora nešto da izjavi kada ga pitaju o Republici Srpskoj, ali ne razumijem zašto mediji uopšte postavljaju ovo pitanje, jer je sasvim jasno da je Bosna i Hercegovina nemoćna da provodi odluke sudova, baš kao što ne postoji ni jedan političar u Republici Srpskoj koji bi podržao ukidanje Republike Srpske.
Ovo znaju i Helez i mediji, ali džaba.
Postoji vrlo jasna procedura kako se može ukinuti Republika Srpska, tj. entiteti u okviru Bosne i Hercegovine. Svaka promena statusa entiteta nužno podrazumeva izmjenu samog Ustava BiH.
Postupak izmjene Ustava BiH regulisan je članom X Ustava. Prema ovom članu, ustavne promene se vrše usvajanjem amandmana u Parlamentarnoj skupštini Bosne i Hercegovine. Pravo predlaganja amandmana imaju Predsjedništvo BiH, Vijeće ministara BiH, kao i poslanici i delegati Parlamentarne skupštine. Amandmani moraju biti usvojeni dvotrećinskom većinom glasova prisutnih poslanika u Predstavničkom domu Parlamentarne skupštine BiH. Nakon toga, amandmani se razmatraju u Domu naroda, gde je potrebna većina glasova prisutnih delegata, uz poštivanje mehanizma zaštite vitalnog nacionalnog interesa. Dom naroda Parlamentarne skupštine BiH sastavljen je od jednakog broja delegata iz reda konstitutivnih naroda: Bošnjaka, Hrvata i Srba. Ovaj dom ima ključnu ulogu u procesu ustavnih promena, jer svaki klub naroda može pokrenuti postupak zaštite vitalnog nacionalnog interesa.
Znači, bez pristanka Srba, nema promene ukidanja entiteta, tj. Republike Srpske, a to očekivati danas je potpuno besmisleno.
Tu su nemoćni i OHR i međunarodna zajednica.
Kao što sam ranije kazao, bošnjački političari i mediji znaju da je ukidanje Republike Srpske danas „nemoguća misija“, ali oni i dalje to spominju, ne shvatajući da svaka njihova izjava i objava kod Srba učvršćuju uverenje o neophodnosti opstanka Republike Srpske i povećavaju animozitet prema Bosni i Hercegovini kao državi.
Mediji danas žive od senzacije i klikova, ali dugoročno gledano, svaki medij koji danas „mašta“ o ukidanju Republike Srpske i promoviše tu ideju radi u korist srpskog nacionalizma.
Da budem još precizniji, kada god neki političar izjavi, a mediji prenesu da treba ukinuti Republiku Srpsku, nekoliko normalnih Srba postane nacionalisti.
Eto, da ne bude da nisam kazao.
Ponekad mi se čini da su mediji iz Federacije BiH mnogo korisniji za održavanje srpskog nacionalizma od ovih iz Republike Srpske.
P.S. Ovo isto važi za izjave o Republici Srpskoj kao „genocidnoj tvorevini“, kao i za osnivanje Bosanske pravoslavne crkve.
Preuzeto sa: bloggeer.ba
