Judson Univerzitet je mali privatni univerzitet smješten u gradiću Elginu, blizu Čikaga u američkoj saveznoj državi Ilinois. Riječ je o hrišćanskoj (baptističkoj) instituciji osnovanoj 1913. godine, koja danas ima oko hiljadu studenata i nudi više od 60 studijskih programa iz oblasti društvenih nauka, biznisa, umjetnosti i arhitekture. Univerzitet ima mali kampus i naglašava individualan pristup nastavi, kao i kombinaciju akademskog obrazovanja i duhovnog razvoja, što znači da religija igra važnu ulogu u studentskom životu i kurikulumu.
Ako uporedimo Judson Univerzitet sa univerzitetima u regionu, vidjećemo da lošije stoji na akademskim rang listama od Univerziteta u Beogradu, Zagrebu i Sarajevu. Čak je i Univerzitet u Banjaluci bolji u akademskim postignućima od ovog američkog univerziteta.
Biće ipak da je akcenat na duhovnoj nagradnji.
Elem, taj univerzitet organizuje nešto što se zove Forum svjetskih lidera 2026. godine i dodijeliće Miloradu Dodiku nagradu za „liderstvo i odbranu demokratije“ ili kako se navodi u obrazloženju „liderima koji pokazuju posvećenost suverenitetu i demokratskim principima“.
Kao što rekosmo Univerzitet nudi više od 60 studijskih programa, ali je važno naglasiti da nema političke nauke ili nešto približno tome.
Zašto je to važno?
Prvo pitanje koje se logično nameće je kako je žiri uopšte čuo za Milorada Dodika i njegove zasluge, pored svih sranja koje su u poslednje vrijeme zadesile planetu Zemlju?
Do skora je Milorad Dodik bio na „crnoj listi“ vlasti SAD, ali je sasvim jasno da ekipa sa Judson Univerziteta nije guglala kada je tražila kandidate za negradu, biće da je u pitanju neki drugi način, ali nisam siguran da vam mogu reći koji.
I to jeste problem ove nagrade jer ne znamo koji su to kriterijumi koji se uzimaju u obzir pri izboru nagrađenog. Ne znamo ni članove žirija, jer oni su anonimni. Ne znamo ni kako se neko predlaže za nagradu.
Znamo, da ništa ne znamo.
Druga stvar koju je veoma važno znati je da je Milorad Dodik prvi nosilac nagrade za „liderstvo i odbranu demokratije“. Kao što vidimo ljestvica je toliko nisko postavljena, da je upitno koji će „lider i demokrata“ sljedeće godine dobiti nagradu. Konkurencija je trenutno velika od Mari Le Pen do Putina.
U našim medijima mogli smo pročitati da su na forumu svjetskih lidera govorili Džordž Buš, Toni Bler, Mihail Gorbačov, Kondoliza Rajs, Kraljica Nur i Filipe Kalderon, ali tek kada su prestali da budu važni nosioci funkcija i kada su počeli da naplaćuju svoja gostovanja i govore.
Cijena je prava sitnica.
Možda jesu gostovali, ali Milorad Dodik je prvi koji će dobiti nagradu.
Čisto da se zna dušmani.
Ne bih da kvarim slavlje Miloradu Dodiku i Republici Srpskoj, ali mi sve ovo liči na lobiranje „iz Čikaga mojih, znaš ti dobro kojih“ koje ima za cilj pranje biografije predsjednika svih predsjednika, a nije da se nema šta oprati, komunizam do 90-ih, libreralizam od 1996. godine do 2006., kao i prisustvo na crnoj američkoj listi zadnjih nekoliko godina.
Sve se to mora proprati što na ruke, što mašinski, da bi danas dobili Mileta preobraćenog hrišćanskog fundamentalistu, konzervativca i branioca Evrope od Islama.
Nešto što najviše liči na Trampa.
Da građani Republike Srpske nisu škrtice Milorad Dodik je mogo dobiti nagradu od boljih i kvalitetnijih američkih univerziteta, ovako dobar je i Judson.
Na kraju samo mogu da čestitam svima nama u Republici Srpskoj na dobijenoj nagradi, jer teško je odvojiti Milorada Dodika od nje i obratno.
Braćo Srbi i sestre Srpkinje, radujmo se jer je to nagrada svih nas i plaćena je našim parama.
Čestitamo.
P.S. Ne bih da širim defetizam i brigu, ali kada ljudi u Dodikovim godinama počnu da dobijaju nagrade to obično sluti na kraj karijere i prenziju. Pu, pu, pu, daleko bilo.
Preuzeto sa: blogger.ba
