7. maja 1993. godine ranom zorom, oko 3 časa, i za vrijeme policijskog časa u razmaku od 15 minuta srušene su džamije Ferhadija i Arnaudija u centru Banjaluke. Ostaci džamija su uredno prikupljeni, utovareni u kamione i otjerani na deponiju smeća u Ramićima i kako su se neki ponadali na smetljište istorije. Ipak, na tom mjestu je izrasla balijsko zelena trava da podsjeća Banjalučane da je tu donedavno stajala džamija spomenik UNESCO-a. Teško je povjerovati da za rušenje ovih džamija, kao i ostalih 14 banjalučkih džamija, rušitelji nisu imali materijalnu i svaku drugu podršku vlasti Republike Srpske, jer počinioci nikad nisu otkriveni, samim tim ni kažnjeni, a ni odšteta za ove “patriotske infrastrukturne radove” nikad nije plaćena.
7. maja 2001. godine je položen kamen temeljac za obnovu Ferhadije na kome je pored banjalučkih Bošnjaka i Bošnjaka iz Federacije BiH prisustvovao i veliki broj “srbskih patriota”, huligana i na njih ponosnih roditelja, komšija i nastavnika. Tog dana u Banjaluci je uz svesrdnu pomoć vlasti tj. nezainteresovanost policije Republike Srpske ubijen Murat Badić iz Cazina, prebijeno nekoliko desetina ljudi i zapaljeno nekoliko autobusa.
7. maja 2016. godine u Banjaluci će biti svečano otvorena još ljepša i još starija Ferhat-pašina džamija. Na sastanku sa banjaluckim muftijom Osmanom Kozlićem predsjednik Dodik je “izrazio nadu da ce ovaj vjersko-kulturni događaj proći u najboljem redu, te obećao materijalnu i svaku drugu pomoć pri organizaciji otvaranja Ferhat-pašine džamije 7. maja u Banjaluci.”
Eto, šta god da se dešavalo 7. maja u proteklih 20 godina sa džamijom Ferhadijom u Banjaluci, imalo je materijalnu i svaku drugu podršku vlasti u Republici Srpskoj.
