Slavoj Žižek je slovenački filozof,
kulturni kritičar i teorijski psihoanalitičar. Pripada grupi mislilaca
inspirisanih marksizmom, a doktorat iz filozofije stekao je na Univerzitetu u
Ljubljani, dok je psihoanalizu studirao u Parizu. Žižek je član Slovenačke
akademije nauka i umjetnosti od 2005. godine i čest je gost univerziteta širom
svijeta. Napisao je više od stotinu knjiga iz oblasti političke teorije,
filmske teorije, kulturnih studija i psihoanalize. Neki od naslova prevedenih
na srpski jezik su: Birokratija i uživanje (1984), Metastaze uživanja (1996),
Ispitivanje realnog (2008), Manje ljubavi – više mržnje! (2001), U odbranu
izgubljenih stvari (2011), Kako čitati Lakana (2012).
’’Tek sada, kada moram da izbjegavam mnoge
koji su mi bliski, u potpunosti doživlјavam njihovu prisutnost, njihovu važnost
za mene’’, jedna je od misli koje se javljaju u ovom djelu.
Iako su prikupljeni dijelovi u ovoj knjizi
razbacani, Žižek, manje-više, iznosi glavni svoj argument, a to je da smo sada
’’svi u istom čamcu’’. Prema njegovim riječima, ’’nema povratka u normalu, novo
„normalno“ moraće biti izgrađeno na ruševinama naših starih života, ili ćemo se
naći u novom varvarstvu čiji se znakovi već jasno razaznaju’’, misleći na
ekonomsku krizu koja bi mogla uslijediti nakon pandemije, a čiji obrisi su već
sada vidljivi.
Na mnogim mjestima, Žižek postavlјa prava pitanja
– Zašto je mnogim lјudima u redu iskorištavati radničku klasu, dok privilegovani
sjede kod kuće i primaju konferencijske pozive?, ili recimo – Da li vlade koriste
pandemiju kao izgovor za proglašavanje vanrednog stanja koje se nikad neće ukinuti?
Pišući svojom uobičajenom energijom i lјubavlјu
prema analogijama u pop kulturi, Žižek pruža koncizan i provokativan pogled na krizu
koja se širi.
Frontal/D.M.
