piše: Andrea Vuković
Naizgled nije logično, ali pali već vijekovima. Kad je guzi lijepo, mozak se mnogo ne pita.
A guzama su ovih dana (i sedmica) posebno zanimljive plate doktora.
Da se mozak išta pita, nikom, ni u najgorem stadijumu socijalne besvijesti ne bi palo na um da naglas izgovori pitanje kako je moguće da ljekari imaju veće plate od ministara.
Beskonačna je lista argumenata za javno ismijavanje svih onih koji ovo upitaju, ali ovom prilikom, evo samo jedan: bilo ko u Republici Srpskoj može da postane ministar jer se radi o političkom izboru; niko preko noći ne može postati ljekar (i ne samo ljekar) jer – profesor nuklearne fizike ili pekar jednako nemaju šta da traže sa stetoskopom oko vrata.
To pojedine ministre ne sprečava da (neposredno i posredno) medijima „ispod žita“ ostavljaju spiskove plata ljekara i indoktrinišu javnost pričama o uštedama od 0,000007% na primanjima ljudi koji po 30 godina idu u školu da bi liječili bolesne ljude.
To pojedine medije ne sprečava da učestvuju i doprinose kolektivnoj histeriji na način da u kontinuitetu i jednoumno plasiraju priče o golemim doktorskim platama, koje su, eto, zamislite, veće od plate jednog ministra – čiji je doprinos rješavanju problema u njegovom resoru jednak doprinosu kiše uzgoju povrća u staklenicima.
A onda se građani ljute na doktore jer, sram ih bilo, imaju veće plate od ministara. I niko se ne pita ko je ukrao stotine miliona maraka u zdravstvu Republike Srpske. Jer suština svih naših problema je što neki doktor zaradi tri hiljade maraka mjesečno. To je razlog zašto nema lijekova, kreveta, posteljina, jastuka, fizioloških rastvora.
E, pa nije. Razlog je jer je nekom dozvoljeno da na tako bahat i nezasit način opljačka zdravstvo Republike Srpske. A onaj ko misli da će populizmom i skretanjem fokusa na top platne liste ljekara uspjeti da proizvede kolektivnu amneziju za blisku zdravstvenu prošlost Republike Srpske, ili je glup ili pati od omnipotentnog delirijuma.
Ukidanjem plata svim doktorima u Republici Srpskoj za nekoliko bi godina možda mogla da se pokrije šteta nastala lopovlukom decenije i decenijskim lopovlukom u zdravstvu. S obzirom na to da je sav kapacitet pravosudnih institucija usmjeren na daktilografsku mafiju, pa nema prostora za istraživanje kriminala s tenderima, izgradnjama i ostalim društveno odgovornim aktivnostima u zdravstvu, možda upravo moratorijum na plate doktorima može da bude Vladina nova strateška mjera. Koji će nam đavo zdravstvo?! Za bolesti od kojih mi patimo još nema lijekova – nigdje u svijetu. A za sve ostale bolesti… Ne trebaju nam ljekari.
Dovoljna je jača doza lizanja.
