Među njima najplodniji je bio Dimitrije Mitrinović koji je od 1905.-1912. godine objavio 46 pjesama.
Neposredno pred početak Prvog svjetskog rata u Bosni i Hercegovini pojavila se grupa obrazovanih mladih ljudi, koji po uzoru na Aleksu Šantića, Petra Kočića i Vladimira Ćorovića pišu i objavljuju svoje prve pjesničke, prozne i kritičke radove.
Međutim, stiče se utisak da su mladobosanci isključivo pamte po atentatu na Franca Ferdinanda, što se smatra početkom Velikog rata.
U školama se danas uglavnom uči o Ivi Andriću, dok su nepravedno zapostavljeni izuzetno plodni pjesnici kao što su Dimitrije Mitrinović i jedan od organizatora pokreta Vladimir Gaćinović.
Gaćinović je rođen 1890. godine u Bileći. U ono vrijeme slobodarske aktivnosti bile su strogo kažnjavane brutalnim austrougarskim okupatorskim zakonima i veliki broj Srba je bivao svakodnevno zatvaran, mučen, kažnjavan i ubijan za najmanji prekršaj, te se Gaćinović kao i ostali rodoljubi izlagao svakodnevnim opasnostima. Gaćinović je bio izuzetna ličnost i osoba snažnog i nemirnog duha, koja je shvatila da se prilike u njegovoj otadžbini kreću u pravcu potpunog i konačnog porobljavanja srpskog naroda u provinciji pod austrougarskom okupacijom. Ocijenio je i da građanska politika sve više gubi u borbi za sitne interese, da se u krugovima građanskih političara sve više ispoljava duh pomirenja i konstruktivne saradnje sa nametnutom austrougarskom carevinom. O tome je i pisao u svojoj slobodarskoj brošuri.
Pored Gaćinovića značajan doprinost književnosti “Mlade Bosne” dali su i Borivoje Jeftić, Gavrilo Princip, Miloš Vidaković i mnogi drugi pjesnici koji zaslužuju da se o njihovom književnom stvaralaštvu sazna mnogo više.
Potrebno je upoznati mlade generacije sa nepravedno zapostavljenim pjesnicima čija je osnovna ideja ili misao bila ujedinjenje i oslobađanje srpskog naroda od ausrtougarske okupacije. Glavne odlike njihovog stvaralaštva jesu kult mučeništva, rodoljublja, žrtvovanja i borbenosti.
Izvor: FB stranica SPIN info
