Handke je poznat i kao veliki prijatelj Srba, a više puta je posjećivao Banjaluku i Republiku Srpsku.
Inostrani član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske je od septembra 2008. godine, a za inostranog člana SANU izabran je u novembru 2012. godine.
Handke je napisao esej „Pravda za Srbiju“ u kojem se protivio tome što je srpska strana okrivljena za ratove na Balkanu. Handke tvrdi da zapadni mediji nepravedno prikazuju Srbe kao brutalne agresore u jugoslavenskom ratu, dok su Hrvate predstavili kao simpatične žrtve. Negirao je i genocid u Srebrenici. Eminentni romanopisac/dramatičar/esejista smatra da su Hrvati započeli rat marširajući srpskim selima, a optužuje Njemačku za žurbu u priznavanju novostvorene države Hrvatske, čiji je Ustav "obilježio" 600.000 Srba koji žive u Hrvatskoj kao drugorazrednu etničku grupu. Handke je krajem 1995. godine putovao Bosnom i Srbijom u pratnji dvojice prijatelja srpske nacionalnosti.
Najpoznatije Handkeovo djelo je Golmanov strah od jedanaesterca koje je kasnije preradio u scenario za zapaženi istoimeni film Wima Wendersa.
Frontal
