Nepoznati
napadač pucao je u Brkića 12. decembra 2000. godine na parkingu ispred
dvorane „Pionir“, podsjeća B92, kad je košarkaš izlazio sa treninga.
Brkić je od posljedica ranjavanja preminuo tri dana kasnije.
U
redovima Partizana Brkić je odigrao 294 zvanične utakmice i postigao
3.740 poena, čime je zauzeo osmu poziciju na listi strijelaca
beogradskog kluba.
Karijeru je, kao 10-godišnji dječak, počeo u sarajevskoj Bosni, a u Partizan je došao 1992. godine.
Pozajmljen
je čačanskom Borcu, a od sezone 1993/94 nastupao je za Partizan, u
čijim je redovima, osim jedne sezone u podgoričkoj Budućnosti s kojom je
stigao do titule prvaka, ostao sve do svoje tragične smrti u 26.
godini.
U
crno-bijelom dresu, rame uz rame sa Berićem, Tomaševićem, Koturovićem,
Čubrilom, Drobnjakom, Vidačićem, Lukovskim, Radoševićem, osvojio je tri
titule prvaka države te tri nacionalna kupa.
Sa svojim klubom
postigao je i najveći uspjeh Partizana nakon osvajanja evropske titule
1992. godine – učešće na „final fouru“ Eurolige u sezoni 1997/98.
U
mladoj reprezentaciji Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na
Evropskom prvenstvu u Turskoj 1996. godine. Povremeno je igrao i za
seniorsku reprezentaciju tadašnje SR Jugoslavije.
Četiri kluba u
kojima je Haris Brkić nastupao – Bosna, Borac, Budućnost i Partizan
svakoga ljeta u znak sjećanja na svog igrača organizuju Memorijalni
košarkaški turnir za mlađe kategorije.
Na Centralnom groblju u Beogradu, gdje je sahranjen Brkić, održan je godišnji pomen tragično preminulom košarkašu Partizana.
Ubica Harisa Brkića nikada nije pronađen.
Izvor: Al Jazeera i agencije
