Tog 8. decembra 1991. godine, Zvezda je kao šampion Evrope savladala prvaka Južne Amerike, osvajača Kopa Libertadores, pred 60.000 gledalaca na Nacionalnom stadionu u Tokiju.
Osvajanjem Kupa šampiona šest mjeseci ranije, Crvena zvezda je stekla mogućnost da se za planetarnu krunu bori protiv čileanskog predstavnika, osvajača Kopa Libertadores.
Pobjedom u Tokiju Crvena zvezda je ostvarila najveći uspjeh nekog od istočnoevropski klubova i svjetskom titulom obilježila jedan od najsvjetlijih perioda u istoriji kluba.
Junak tima, koji je sa klupe predvodio Vladica Popović, bio je najmlađi – Vladimir Jugović.
Tada 22-godišnji fudbaler golovima u 19. i 58. minutu najavio je veliko slavlje crveno-belih, a tačku na meč postavio je Darko Pančev golom u 72. minutu.
Crvena zvezda je nastupila u sastavu: Milojević, Radinović, Vasilijević, Jugović, Belodedić, Najdoski, Stošić, Ratković, Pančev, Savićević, Mihajlović.
Crveno-beli su drugo poluvrijeme odigrali sa igračem manje zbog isključenja Savićevića.
Za šest mjeseci od osvajanja evropske do osvajanje svjetske titule, suočili su se s brojnim promjenama u igračkom kadru, ali su ipak uspjeli da osvoje vrijednu titulu.
Trenera Ljupka Petrovića zamijenio je Popović, a klub su u međuvremenu napustili Robert Prosinečki, Stevan Stojanović, Slobodan Marović, Refik Šabanadžović i Dragiša Binić.
Izvor: rts.rs
