Danas, samo par stotina metara od mjesta ubistva, kod spomenika ubijenom „Belom vuku“, porodica, prijatelji, saborci iz nekoliko gradova Srpske i sugrađani okupili su se kako bi mu odali počast.
Predsjednik Udruženja „Beli vukovi“ iz Pala Janko Šešlija kaže da je Srđan mučki i zvjerski ubijen, a da za ovih dvadeset godina nisu otkrivene ni ubice ni nalogodavci ubistva.
Šešlija ističe da, prema odgovorima koje su dobili od MUP Republike Srpske i Narodne skupštine Republike Srpske, predmet o ubistvu Srđana Kneževića se u Tužilaštvu BiH i dalje vodi protiv NN lica.
On kaže da borci ostaju i dalje pri stavu da je potrebno osnovati Anketni odbor s ciljem rasvjetljavanja ubistava visokih policijskih i vojnih komandanata.
„Sad kako se desilo ubistvo Dragičevića, kad uzmete težinu ubistva tog momka i Srđana Kneževića, ogromna je razlika, a mi nemamo drugog načina, nego da idemo i „udaramo“ u vrh, kako bi dobili odgovore“, kaže Šešlija.
On se nada da će ovaj Anketni odbor biti formiran u novom sazivu Narodne skupštine Republike Srpske ili neko tijelo koje će da sprovede istragu i obavi razgovore sa svim akterima, koji su bili uključeni u istragu ubistva Srđana Kneževića.
Nemanja Knežević, stariji sin pokojnog Srđana, kaže da oni uzalud već 20 godina stoje na istom mjestu i da njihovi vapaji da se ubice procesuiraju i nalogodavci su, prema njegovim riječima, uzaludni.
„Pojedincima očigledno nije u interesu da se to ubistvo ikada razotkrije. Moj otac je dao glavu za Republiku Srpsku, za interese građana Srpske, a ne za svoje lične interese. Neka se te glavešine spuste među narod i ako su zaboravili ko je bio Srđan Knežević, neka se spuste i pitaju ko je on bio“, kaže Knežević.
On je istakao da ne vjeruje u pravosudne institucije, nego samo u Božiju pravdu, koja će ih, kako on kaže, sigurno stići.
„Želim da im kažem, dušmani niste ubili „Belog vuka“, on živi“, poručio je Knežević.
Srđan Knežević rođen je 19. januara 1958. godine u selu Tvrdimići na Trebeviću, danas opština Istočno Novo Sarajevo. Bio je komandant jedinice „Beli vukovi“ i u vrijeme ubistva zamjenik načelnika CJB Srpsko, danas Istočno Sarajevo.
Početkom raspada SFR Jugoslavije bio je u jednicama JNA u sastavu Šeste ličke brigade na Plitvicama. U proljeće 1992. se na kratko priključuje MUP-u Republike Srpske. Odmah po osnivanju, priključuje se Jahorinskom bataljonu u sastavu Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske, a nakon pogibije tadašnjeg komandanta, u februaru 1993. godine, zauzima njegovo mjesto.
Od 22. februara 1993. nalazio se na mjestu komandanta novoosnovanog jurišno-izviđačkog odreda Sarajevsko-romanijskog korpusa Vojske Republike Srpske, koji je prozvan „Beli vukovi“.
U trenutku smrti imao je 41. godinu. Iza sebe je ostavio suprugu i dva sina.
Autor: Miljan Rašević
