Četvrtak, 29. juni 2017.

Radmila Trbojević

BELI SE BELI

U državi u kojoj veći dio građana ne radi, ne mogu se rađati značajna djela, Makijaveli.

Svojevremeno je Lepa Brena pjevala jednu pjesmicu o biserima, nevažno koju, jer su sve bile iste, ističući njene super duge noge, ali meni nešto pade na pamet da, nakon ujdurme oko izbora u Srbiji i nadolazećih (kako izgleda) protesta u Srbiji, ne bi bilo loše prokomentarisati i druge  događaje nekim, skroz  bez veze, redoslijedom:

  1. Imajući u vidu da je  Beli  “navukao”  ukupnu  srpsku  izbornu  scenu na  sebe kao  temu broj jedan, dajući jednu novu, moderniju sliku Srbije, bližu trendovima Zapada, vukući    na bijeli  image i kosu ala Ragnar, prekodrinski   srpski  bastion,  kakav dugo nije viđen (osim skandalozne pojave onih cura golih sisa u crkvi u Rusiji)  ja nisam vidjela ništa apsurdnije, neprimjerenije situaciji, nego što je pojava momka sa krestom na glavi -  koji   je, kao paradigma  “specijalnog” protesta naroda u Srbiji protiv ozloglašene vučićevske vlasti, pokazao kako,  kao  anonimus, može  dobiti deset posto glasova. Ne može onaj momak iz “Dveri”, ne može UN - Jeremić, dakle intelektualci, pojma nemam koliko politički vrijede - ali  mogu zamisliti  kako bi to izgledalo da je Beli  pobijedio, te da se recimo pojavio pred Angelom M. sav u bijelom (cijelo selo šmrče bijelo, naravno da ne mislim na Belog) ali mogu zamisliti  Angelin izraz lica, ili recimo Putinov (on jako voli te avangardne momke i cure)  kad bi Beliša  došao gore u Kremlj da se zauzme za vascijele Srbe, širom Planete, gdje god da  su. Bio  bi  to  srećan  narod. Što ne znam da li će biti i sa Vučićem. Srbima teško ko odgovara. Čujem da se kod izbora za predsjednika vlade  razmišlja o onoj curi iz LGBT-populacije. Super ! Što da  ne?                                               
  2. Odlučujem se i za iznenađenje na našoj političkoj  sceni, tj. na pojavu  Govedarice kod Marina M. na ATV-u. Dakle, Vukota ovaj  put bravo! Onaj nastup govori o sazrijevanju i vidljivom samopouzdanju pripravnika na stranačkom predsjedničkom mjestu. Nema više onog zajapurenog opozicionara pored skupštinske klupe, odjednom se kao labud iz pepela svoje usahle stranke (u svim strankama je trenutno situacija ista) javlja  pametan, siguran u sebe, čak rekla bih,  veoma perspektivan i simpatičan  dečko, kome  se  otvara put u politici. To što je završio DIF nema veze. Ima među političarima i onih  koji su doktorirali pa jedva, mucajući, kao đaci prvaci, sriču poneku suvislu rečenicu.  Međutim, mislim da ako NJEGOVI shvate  da on istinski   napreduje - neće dugo ostati  predsjednik.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        
  3. Opet Jajce i dvije škole pod istim krovom. Pa šta!? Nama više ne treba jedan krov. Čak i kada se političke partije ne bi  „grizle zubima za grlo„ u svojim redovima  oko vodećih i  dobro plaćenih mjesta, što im je  suština mandata, čak  kad  bi se  političke  vođe  sva tri naroda sjećale da postoji neka manjina, prepuštena sama sebi, ne samo između Travnika, Jajca i Bugojna – nego i u samom Sarajevu – gdje ni hrišćanski grobovi više nisu sigurni  od „neodgovornih pojedinaca“ – šta je koga briga za vapaj tamo nekih đaka koji bi željeli da se školuju zajedno! Pa „zajedno“  je socijalistička prošlost! Onaj ko kaže nešto protiv,  ko se ne slaže - nije  tamo gdje se o  tome odlučuje. Federativna ministrica samo  j a s n o i  glasno opisuje realnost našeg novonastalog života. Tamo gdje roditelji ne rade, gdje ne dobiju desetak i više plata, a ljudi su još živi,  gdje ćute, jer se boje da nikada neće ništa ni dobiti, gdje se svakodnevno gasi po jedno veliko preduzeće, gdje se štrajkuje glađu - koga briga  gdje, kako i šta djeca uče. Postaje jedino važno da roditelji djecu nekako prehrane, dok ne odrastu  i  odu  vani tj. na zapad.                                                                                                                                                           
  4. Šta je još važno. Gacko? Kinezi dolaze. Alumina? Sve je super, kaže Spoma. Željznice? Na čekanju. Kosmos? Austrijanci dolaze. Problematični DNS ? Polako, neće oni jedan protiv drugog.Toplana? Dobro, evo vrućine, dugo do zime, a stabla u šumama strahuju. Tramp se odrekao plata za par mjeseci! Može mu se. Ovi naši se ne odriču ničega. Stevo M. stoji kao klisurina na o b o d u  poljoprivrede. Drži  je  čvrsto rukama penzionerskim, taj bard s neutvrđenim brojem godina.                                                                                                                                                                                          
  5. Susreti u Mostaru. Zadivljujuće! Na nekom sajmu sve vodeće glave u regionu. Na šta li će to ispasti ?!                                                                                                                                                                                                                       
  6. Vjeronauka u srednjoj školi u Srpskoj. Pobogu i za Boga crkveni oci, pustite djecu da Boga i Naciju (Srpstvo) zavole. Ako budu m o r a l i učiti  još  jedan predmet  i  u srednjoj  – neće valjati.  Budite sigurni. 
Komentari
Blog