“Reče mi jedan čoek
na jednom mestu,
kod jednog čoeka,
jednu stvar,
ne mogu ti reći đe,
odma’ bi se setio koji je.”
Ovako je Matija Bećković opisao trenutno stanje u Republici Srpskoj još davne 1970. godine u svojoj poemi “Reče mi jedna čoek”.
O čemu se radi?
Na jučerašnjoj konferenciji za medije potpredsjednik Emil Vlajki je ukazao na bauk “narandžaste revolucije” koja treba da se desi u narednim mjesecima u Republici Srpskoj.
On je rekao “organizatori `narandžaste revolucije` u Srpskoj su politički vrhovi pojedinih država, njihovi centri za psihološko ratovanje, diplomatija, međunarodne finansijske organizacije, obavještajne službe, uticajne mediji”, a onda je dodao “tu su i lokalni kolaboracionisti – određene političke partije, istaknuti javni radnici, potplaćeni lokalni mediji, koje su često osnovali stranci, politički agitatori koji su `bili na stažu i seminarima` kod inostranih organizatora `narandžaste revolucije`, te `nevladine i humanitarne` organizacije.”
Ko se ne pronađe u jednom ovakvom nabrajanju on je u Republici Srpskoj niko i ništa.
Poštovani gospodine Vlajki zbog mentalnog zdravlja naroda i odbrane Republike Srpske molim Vas da jasno i glasno ukažete na petu kolonu:
- Koje su to političke partije koje spremaju “narandžastu revoluciju”?
- Koji su to kolaboracionisti i agitatori koji hoće da unište Republiku Srpsku?
- Koji su to mediji u Republici Srpskoj koji svojim lažima podrivaju Republiku Srpsku?
- Koje su to petokolonaške nevladine i humanitarne organizacije koje rade protiv Republike Srpske?
Pomozite nam da im “jebemo mater za vjek vjekova”, jer postoji mogućnost da zbog vaše nedorečenosti nastrada neko nevin.
Vaš kolega profesor Kecmanović je za nijansu konkretniji, ali se njegova vizija zavjere donekle razlikuje od vaše. On smatra da Dodiku i Republici Srpskoj “o glavi” rade Sjedinjene Američke Države, federalni nedjeljnici “Slobodna Bosna” i “Dani” , domaća BN televizija, neke “drugosrbijanske” političke partije sa svojim razarajućim sajtovima, portalima i nevladinim organizacijama. Što se tiče domaćeg NVO sektora profesor je prilično tajnovit i neodređen, kao pitijska proročica.
Dragi moji profesori, ovako neodgovorno prozivanje NVO sektora i neimenovanje domaćih izdajnika i stranih plaćenika frustrira svakog dobronamjernog srpskog patriotu, pripadnike Obraza, Dveri i udruge 1389, a veliki broj neogranizovanih građana pretvara u paranoične žbirove koji pažljivo slušaju šta im komšije pričaju ne bi li ih prijavili nadležnim institucijama. To dovodi do porasta iracionalnog straha od proljeća i od datuma kao što je 1. mart. Što je priznaćete svakako loše.
Ne morate nam dati dokaze i dokumenta, pravim rodoljubima za linč su dovoljna samo imena. Da nam se ne bi desilo da se “ćeramo” amaterski sjetimo se još jedanput našeg pjesnika Bećkovića:
“Ali se više nećemo ćerati
Napamet i osumice
Brže — bolje i kako bilo
Tek onako od duga vremena
Na pola srca
Nadvoje
Natroje
Svako na svoju stranu
Ne znajući šta bi drugo
Pa ajde da se ćeramo.”
