Selo Stričići je od Banjaluke udaljeno 35 km na obroncima Manjače. U tom selu se svake godine održava „Kočićev zbor“ kojem prisustvuje veliki broj posjetilaca, estradnog polusvijeta, domaćih političara i medija. Jednostavno rečeno Srbi Stričiće često i rado posjećuju, ali ne uvijek.
Tog 18. novembra niko iz Banjaluke ne ide u Stričiće, ni mediji, ni građani, ni političari, niko. Tog 18. novembra počelo je raspuštanje vojnog logora Manjača u kojem su od 1991. godine zatvarani Bošnjaci, Hrvati, ali i poneki Srbin. Iako je logor bio u nadležnosti vojske, u njemu su se nalazili i civili.
Zašto pišem logor, zato što je prema nekim procjenama kroz njega prošlo između 3000 i 8000 ljudi.
Bošnjaci navode da je prilikom transporta u logor Manjača, i u samom logoru umrlo oko 80 ljudi, mada se može naći podatak o 540 ubijenih osoba iz Prijedora, Ključa, Sanskog Mostra, Banjaluke. U njegovoj okolini pronađeni su njihovi ostaci u 8 masovnih grobnica. Srbi su za zločine u kojima se spominje Manjača dobili najmanje 80 godina robije. Srpskih izvora o logoru Manjača nema, jer on u javnosti Republike Srpske ne postoji.
Zašto sve ovo pišem?
Zato što 18. novembra 2017. godine o komemoraciji u Stričićima nije izvjestio nijedan banjalučki medij, izuzev portala Buka.
Nije ovo ništa novo ali to ne znači da je to normalno. U Republici Srpskoj i Banjaluci, se sistematski izbjegava govoriti o zločinima koji su počinjeni od strane policije i vojske Republike Srpske za vrijeme rata. Ignorisali smo i masovne grobnice, ignoriše se Omarska, pa je sasvim očekivano da se ignoriše i Manjača.
Vole Banjalučani reći da je Manjača, Korićanske stijene i Omarska pojedinačni incidenti i da za njih trebaju da odgovaraju oni koji su to i radili. I to jeste djelimično tačno, ali….?
Postavlja se sasvim opravdano pitanje ako su to bili pojedinačni incidenti kriminalaca, psihopata i otuđenih cenatara moći zašto se onda to sve vješto ignoriše i prikriva od strane vlasti Republike Srpske, od strane medija, Srpske pravoslavne crkve, Republički centar za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica, Boračke organizacije Republike Srpske, Univerziteta?
• Prisustvovanje komomoracijama zvaničnika Republike Srpske pokazalo bi da su institucije i te kako svjesne zločina koji su počinjeni od strane srpskih vojnih, policijskih i paravojnih jedinica i da žele da odaju počast nevinim bošnjačkim i hrvatskim žrtvama.
• Prisustvovanje komemoracijama zvaničnika i institucija Republike Srpske bi pokazalo da je javnost u Republici Srpskoj svjesna zločina koji su se desili nad Bošnjacima i Hrvatima u Bosni i Hercegovini.
• Prisustvovanje komomoracijama zvaničnika i institucija Republike Srpske potakla bi medije na unutrašnji dijalog o tome šta se sve dešavalo tokom rata u Prijedoru, Banjaluci, Tesliću, Bijeljini Zvorniku, Višegradu i Foči.
• Prisustvovanje komomoracijama zvaničnika i institucija Republike Srpske bi značilo da su Bošnjaci i Hrvati ravnopravni građani Republike Srpske.
• Prisustvo komemoracijama zvaničnika i institucija Republike Srpske bio bi prvi korak ka suočavanju sa prošlošću Srba u Republici Srpskoj.
• Prisustvo komemoracijama zvaničnika i institucija Republike Srpske značio bi da Srđan Puhalo više ne piše i priča o ovim temama, već RTRS i svi drugi mediji.
Dok se to ne desi imaćemo sistematsko prikrivanje i ignorisanje sistematski organizovanih, počinjenih ratnih zločina u Republici Srpskoj i u ime Republike Srpske.
#VasStav #VasaPrica
Prenošenje blogova i tekstova sa portala Frontal dozvoljeno je nakon isteka 48 časova od objave bloga ili uz pismeno odobrenje redakcije.
