“Agencija za bankarstvo, to je činjenica, u kontinuitetu ima nalaze koje vrše inspektori Agencije, o lošem stanju u nekim bankama, a nema adekvatne mjere. Ovo je naročito uočljivo kod banaka u kojima je evidentno da postoji ozbiljan politički uticaj, ili da su ljudi koji su na čelu tih banaka iz političkih struktura, ili su imali neke druge vrste veza. Dobar primjer za to vam je Balkan Invesment banka koja se nalazi u okviru grupacije UKIO grupe, na čijem čelu je bio Vladimir Romanov, taj famozni Rus koji živi u Litvaniji”, rekao je Čavić.
Čavić tvrdi da je godinama ukazivao na probleme u državnim bankama, prije svega u Balkan Investment banci i Bobar Banci čak i dok je pokojni Gavrilo Bobar bio u skupštini kao poslanik.
Kako kaže, došao je do nekih zapisnika o izvršenoj kontroli jer je redovno pratio i izvještaje nezavisnih revizora, koji su u skladu sa zakonom redovno vršili reviziju banaka, i konstatovali upozoravajuća, često i dramatična stanja.
“Ilustracije radi, u jednom zapisniku konstatacija iz 2009. godine, a tiče se kontrole Balkan Investment Banke, Agencija za bankarstvo je utvrdila identične konstatacije o stanju u BIB te godine, kao što je uradila u Bobar banci 2014, gdje je uvela prinudnu upravu i ušla u postupak likvidacije, a Balkan Investment Banci je to oprostila 2009. godine. Balkan Investment Banka je nastavila sa ovom praksom, i po mom ubjeđenju gore je stanje bilo u ovoj banci, odnosno u Banci Srpske, nego što smo imali u Bobar banci”, smatra Čavić.
On je zakljuičio da je osnovni interesni cilj trebalo da bude da onaj ko u ime države raspolaže depozitom na način da ga deponuje tamo gdje ima najveći stepen sigurnosti da depozit neće propasti, ne samo da bi imao najvišu kamatu na depozit, nego primarno cilj treba da bude da depozit ne propadne – svjesna administrativna i upravljačka akcija s ciljem održavanja likvidnosti, a ne sa komercijalnim ciljem.
Autor: Stefan Blagić
