Biljka u boci je dio eksperimenta kojim je Latimer htio da sazna koliko
dugo ta vrsta može da opstane u potpuno izolovanoj sredini, prenose
mediji.
Penzionisani inženjer elektrotehnike Latimer, cio život se iz hobija
bavi botanikom i u kolekciji ima više od 5.000 biljnih vrsta.
Latimer je biljke zapečatio u četiri identične boce. U tri boce biljke
su uvenule nakon nekoliko mjeseci, a jedna je preživjela, buja i cvjeta
kao da ima svu potrebnu njegu.
Po Latimerovim riječima, biljka fotosintezom sama obezbjeđuje vlagu,
hranljive materije i kiseonik, uz pomoć sunčeve svjetlosti koju
apsorbuje kroz staklo.
Sunčevu energiju apsorbuje danju, dok voda koju biljka povlači korjenom,
isparava preko lišća, kondenzuje se u boci i pada na dno odakle je
biljka ponovo crpi.
Lišće neprekidno reciklira vazduh – izdvaja kiseonik i ugljen-dioksid, a
hranljive materije dobija iz lišća koje je otpalo i truli na dnu boce.
Boca u vidu bašte stvara prostor, nalik ekosistemu, u kojem biljke mogu
da prežive pomoću fotosinteze i da recikliraju hranljive materije.
Pejzažni dizajner i televizijski prezenter Kris Birdšou istakao je da
je eksperiment divan primjer da se pokaže način na koji biljke mogu da
se obnavljaju. "To je savršeni ciklus života", kazao je on.
On je istakao i da je taj proces jedan od razloga zašto je NASA zainteresovana za nošenje biljaka u svemir.
Birdšou je kazao da su se biljke pokazale kao veliki čistači vazduha, tako da svemirske kolonije mogu da postanu samoodržive.
Biljke roda Tradescantia, koje pripadaju porodici Commelianceae
(puzavci), najviše su zastupljene u tropskim krajevima Amerike, u Srbiji
su poznate kao tradeskancija, sobni puzavac, podarka.
Ime roda dato je u čast baštovana engleskog kralja Čarlsa I, Džona Tradeskanta (Džon Tradescant).
Rod obuhvata oko 70 vrsta perena, to su biljke visine od 30 do 60
centimetara, često sa mekim, povijenim stabljikama. Rasprostranjene su po cijelom svijetu i često su gajene sobne biljke.
(Agencije/Frontal)
